Dublin + St. Patricksday= feestje! En wij waren erbij!
Maandagochtend al vroeg naar Schiphol, want om 9.40 vertrok ons vliegtuig voor onze trip aan de overkant van de plas.
Met z'n 7-en vertrokken we, hier en daar al was al wat groen te zien (een hoed, een zonnebril, een toevallig groen shirtje).
We hadden geen bagage ingecheckt dus na de vlucht konden we heel relaxed doorlopen, geen stress of je je koffer ooit nog terug zou zien. Eerst maar even langs de Tourist Information. We hadden iets gelezen over buspassen, dat leek ons wel handig ... en dat was het ook! Voor 13 euries hebben we 3 dagen lang van alle bussen gebruik kunnen maken, erg handig als je hotel net buiten het centrum ligt 
 Om precies 11.55 hadden we onze eerste Pint op het terras van de hotelbar en een klein uurtje later zaten we aan de clubsandwich met de volgende pint. Er zouden er nog vele volgen ...
Het hotel was prima, wel een beetje doolhof, maar gelukkig had onze kamer een privebordje die de richting van onze kamer aan gaf. Altijd handig! 
's Middags zijn we Dublin in gegaan. We hadden bedacht op dag 1 gelijk naar Trinity College te gaan, waar het beroemde boek 'Book of Kells' ligt. Dat moet je gezien hebben! We zijn op de een of 't andere manier keurig naar binnen gelopen zonder te betalen. Ik had de kassa gewoon niet gezien. Dat bleek later de rij te zijn die we voorbij zijn gelopen... Foutje!
Wel nog ansichtkaarten gekocht. Een kaartje voor oma hoort gewoon bij een tripje!
Zoveel cultuur maakt dorstig en we gaan richting de Temple Bar, de wijk waar 't allemaal gebeurd. En dat klopt, we vinden een Toptent, inclusief Ierse dansende oma's, swingende Zuidafrikanen, Smithwick's, Guinness en natuurlijk Ierse muziek.
Wijslijk besluiten we rondom etenstijd onszelf te verplaatsen naar een eettent. Het wordt een soort van steakhouse. De rest van de avond hoppen we tussen verschillende pubs en eindigen uiteindelijk keurig in de hotelbar. Bijtijds weer naar bed, want morgen moet er geknald worden!
17 maart - St. Patricks
Helaas zit ik in m'n nederlandse ritme en word veel te vroeg al wakker (6.15 uur om precies te zijn...) omdat ik al zo'n zin in de dag heb, lukt het me ook niet meer om in te slapen, stuiterend wacht ik tot m'n wekker gaat.
Gelukkig stap ik om 9 uur wel topfit uit bed, even douchen, een toast-ontbijt naar binnen schuiven en dan ... Groene hoed, groen shirt, groene boa, groene bril en natuurlijk groene nagellak! Klaar voor het feest der feesten in Dublin!
We nemen de bus naar het centrum en al gauw wordt duidelijk dat we een ware attractie zijn. Fluks 4 meets Dublin en Dublin meets us! Geniaal! We worden vaak aangesproken om even te poseren voor een foto, waarna er vervolgens nog een paar fototoestellen opduiken. Ik denk dat er wel 100 foto's van ons zijn gemaakt.
Maar het allermooiste ... We zijn gefotografeerd door iemand van de ' Irish daily star'. Spannend... zouden we de Ierse krant halen?
Het is zo druk langs de parade dat we nergens een plekje vinden waar we ook maar iets kunnen zien en besluiten ergens onze dorst te lessen. Zal je net zien dat daar dan een TV hangt en we zien alsnog de parade, in zijn geheel en voorzien van een sandwich met een pintje. Beter!
Als de parade op de TV is afgelopen, we het eerste groene shotje en onze pint op hebben gaan we weer op pad. We komen langs een Burgertent ... hmmmm, jammie! In het zonnetje eten we onze burgers op, terwijl ondertussen de fotocamera's blijven klikken.
Een vrouwtje bedenkt voor ons ook dat we een hoed ondersteboven voor ons moeten neerzetten en gooit er alvast wat muntjes in. Kijk, etend rijk worden! Helaas blijft het bij die ene donatie 
We willen graag naar de Temple Bar zelf, want dat schijnt een van de kroegen te zijn, die je moet hebben gezien. Wij willen dat dus ook zien. Het is er gezellig druk en op de tv zenden ze een wedstrijd uit van een sport die ik niet ken... ik voel me helemaal op vakantie!
M. wil graag naar de kermis die we onderweg gezien hebben, maar helaas betaal je 10 euro voor een ritje van 2 minuten en we besluiten dan even te ontspannen in 't zonnetje in 't parkje erachter. Als het wat frisjes wordt, lopen we naar de pub O'Donoghues. Onderweg stappen we eerst nog een tentje in waar life muziek is, helemaal geweldig! Tijd  voor een tussendoor-pint!
Als de muziek ophoudt lopen we alsnog door naar O'Donoghues. We zitten er helemaal geweldig. Niemand heeft zin om weg te gaan, maar de 'trek in een vette bek' overwint toch echt en we duiken de Burger King in. Daarna gaan we heel cultureel naar de Mc Donalds, want daar zijn de muffins zo lekker... Kijk, zo leer je nog eens wat!
Daarna hoppen we nog langs wat kroegen om uiteindelijk in een waardige 'slechte tent' af te dansen. Heerlijk! Om iets van half 3-3 uur sluit ook die tent zijn deuren en gaan we met een taxi terug naar 't hotel... Wat een dag!
Laatste dagje ...
Niet verwacht, maar toch nog voor de wekker wakker. Laatste dag alweer ... wat gaat de tijd toch snel als je 't naar je zin hebt! Het toast-ontbijt smaakt heerlijk, lekker spiegeleitje erbij, helemaal prima. De worstjes en bonen laat ik staan. Zoveel trek heb ik nou ook weer niet!
Als we al onze rotzooi bij elkaar hebben verzameld gaan we op pad. Ik loop met een vliegtuigkoffertje heel Dublin door, we zijn op weg naar de Guinness brewery.
 Als J. dankzij de taxi als eerste aankomt, regelt hij alvast de kaartjes voor ons en als wij met de bus aankomen kunnen we gelijk doorlopen. Helemaal super! Hoewel ik in Arcen al had gezien hoe Hertog Jan wordt gebrouwen, is dit weer heel anders van opzet, erg leuk!
Guinness is echt een product waar de Ieren trots op zijn en graag drinken. Ik hou het in de bar helemaal bovenin toch maar op een paar slokjes Guinness, ik vind het nog steeds niet echt heel lekker. De bar is wel echt supergaaf, een 360 graden uitzicht over de stad. Met een zonnetje die lekker fel schijnt ziet het er heel relaxed uit allemaal.
En dan slaat het toe ... we moeten nog 'even' door de giftshop en dan alweer met de bus terug naar 't vliegveld. Het is voorbij...
Eenmaal op het vliegveld kom ik er achter dat ik ook nog ergens m'n sjaal ben vergeten. Die sjaal is voor een ander misschien heel lelijk, maar ik heb er toevallig emotionele waarde aan. Het is een soort van familie-erfstuk. En nu ligt ie ergens, ergens in de Guinness brouwerij? In een bus? Ik wil er niet aan denken ... En dan?
Dan hoor ik gejuich op de achtergrond ...
Jahoor, het is gelukt... We staan in de krant!

|